السيد علي الحسيني الميلاني
120
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)
« وَاجْتَبَيْناهُمْ وَهَدَيْناهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ » ؛ « 1 » آنان را برگزيديم و به راه راست هدايت نموديم . پيامبران الاهى از امّت خود مشقّتها ديدند و در اين عالم چه امتحاناتى دادند و بعد از آن اجتباء شدند ، ائمّه اطهار عليهم السلام نيز همين طور بودند كه پس از آن مورد هدايت خاصّه قرار گرفتند آن گاه خود نيز هادى شدند كه خداوند متعال مىفرمايد : « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ » ؛ « 2 » همانا تو فقط بيم دهندهاى و براى هر گروهى هدايت كنندهاى است . طبق احاديث فراوانى از فريقين اين آيه خطاب به امير مؤمنان على عليه السلام است كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : أنا المنذر وعلي الهادي من بعدي . يا علي ! بك يهتدي المهتدون ؛ « 3 » من انذار كنندهام و على پس از من هدايتگر امّت است . اى على ! به وسيله تو طالبان حقيقت هدايت مىشوند . آيهء ديگرى در مورد ائمّه عليهم السلام است ، آن جا كه مىفرمايد : « وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا » ؛ « 4 » و از آنان امامان و پيشوايانى قرار داديم كه به امر ما ، هدايت مىكردند ؛ چون شكيبايى نمودند . جابر جعفى گويد : امام باقر عليه السلام فرمودند :
--> ( 1 ) . سوره انعام ( 6 ) : آيه 87 ( 2 ) . سوره رعد ( 13 ) : آيه 7 ( 3 ) . تفسير مجمع البيان : 6 / 15 ، تفسير نور الثقلين : 2 / 482 ، حديث 16 ، بحار الأنوار : 9 / 107 ، 23 / 2 ، شواهد التنزيل : 1 / 384 ، حديث 400 ، تاريخ مدينة دمشق : 42 / 359 ( 4 ) . سوره سجده ( 32 ) : آيه 24